Duchu Święty…

Miłości Ojca i Syna – Wielbimy Ciebie

Miłości Boga do ludzi – Wielbimy Ciebie

Miłości ludzi do Boga – Wielbimy Ciebie

Duchu  Święty…

Natchnienie łaski Bożej – Wzywamy Cię

Natchnienie sumienia świata – Wzywamy Cię

Natchnienie modlitwy – Wzywamy Cię

Natchnienie dobrych uczynków – Wzywamy Cię

Dawco darów świętych – Wzywamy Cię

Oczyszczenie dusz – Wzywamy Cię

Oczyszczenie umysłów – Wzywamy Cię

Oczyszczenie uczuć – Wzywamy Cię

Oczyszczenie dobrych intencji – Wzywamy Cię

Przyczyno dobrych przemian – Wzywamy Cię

Przyczyno skruchy serdecznej – Wzywamy Cię

Źródło łez pokutnych – Wzywamy Cię

Źródło łez miłości – Wzywamy Cię

Źródło radości – Wzywamy Cię

Źródło dynamizmu chrześcijańskiego – Wzywamy Cię

Źródło powołań do służby Bożej – Wzywamy Cię

Duchu Święty…

Treści pięknego czynu – Napełnij nas

Treści pięknego słowa – Napełnij nas

Treści pięknego milczenia – Napełnij nas

Treści życia wewnętrznego – Napełnij nas

Treści ożywiająca – Napełnij nas

Treści lecząca – Napełnij nas

Mocy Męczenników – Napełnij nas

Płomieniu całopalenia – Napełnij nas

Huraganie miłości – Napełnij nas

Szkoło delikatnych uczuć – Napełnij nas

Duchu Święty…

który ożywiasz kościół – Uświęć nas

który dźwigasz świat do Boga – Uświęć nas

który rodzisz w nas świętość – Uświęć nas

który jesteś świętością samą – Uświęć nas

który budujesz Królestwo Boże – Uświęć nas

który stwarzasz nowy raj – Uświęć nas

który jesteś nad wiekami – Uświęć nas

który dopełniasz wieki – Uświęć nas

który jesteś szczęściem samym – Uświęć nas

który dajesz szczęście – Uświęć nas

Duchu Święty…

Tajemnico Miłości – Włącz nas w życie Trójcy Świętej.

/s. Pawła FSK, 1964 r./

 

Podczas uroczystej celebracji Pięćdziesiątnicy jesteśmy zaproszeni do wyznania naszej wiary w obecności i pod działaniem Ducha Świętego i do upraszania jego wylania na nas, na Kościół i cały świat. Czynimy zatem własnym, ze szczególną intensywnością, wezwanie samego Kościoła: Przyjdź, Duchu Święty! Jest to wezwanie tak proste i bezpośrednie, a równocześnie niezwykle głębokie, wypływające przede wszystkim z serca Chrystusa. Duch jest w istocie darem, o który Jezus prosił i nieustannie prosi Ojca dla swoich przyjaciół; pierwszym i podstawowym darem, który wysłużył nam swoim Zmartwychwstaniem i Wstąpieniem do Nieba.

Stale potrzebujemy słyszeć to, co Pan Jezus często powtarzał swoim przyjaciołom: „Nie lękajcie się!”. Jak Szymon Piotr i inni, musimy pozwolić, by Jego obecność i łaska przemieniły nasze serce, stale będące przedmiotem ludzkich słabości. Musimy nauczyć się uznawać, że tracić coś, nawet siebie samych dla Boga prawdziwego, Boga miłości i życia, to w gruncie rzeczy zarabiać, odnajdywać się jeszcze pełniej. Kto zawierza Jezusowi, doświadcza już w tym życiu pokoju i radości serca, których świat dać nie może, i których nie może odebrać, jeśli raz zostały przez Boga dane. Warto więc pozwolić dotknąć się płomieniowi Ducha Świętego! Cierpienie, które nas nęka konieczne jest do naszej przemiany. Taka jest rzeczywistość krzyża: nie przypadkiem w języku Jezusa „ogień” jest przede wszystkim wyrazem tajemnicy krzyża, bez którego nie ma chrześcijaństwa.

Zatem, oświeceni i umocnieni tymi słowami, zanieśmy nasze wezwanie: Przybądź, Duchu Święty! Zapal w nas ogień swojej miłości! Wiemy, że jest to śmiała modlitwa, przez którą prosimy o to, by być dotkniętymi przez Boży płomień; ale wiemy przede wszystkim, że ten ogień i tylko on, ma moc nas zbawić. Nie chcemy dla ocalenia naszego życia tracić życia wiecznego, które Bóg chce nam dać. Potrzebujemy ognia Ducha Świętego, ponieważ tylko miłość wyzwala. Amen.

/Benedykt XVI/

 

 

 

 

 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close