Uroczystość Wszystkich Świętych rozpala w nas nadzieję połączenia się we wspólnocie z Nimi, pragnienie przebywania w Ich gronie. W gronie całej tej rzeszy chrześcijan, którzy osiągnęli stan zbawienia i przebywają w niebie, świętych dnia codziennego, świętych, którymi też mamy nadzieję być…

Z podniosłego nastroju uroczystości Wszystkich Świętych przechodzimy do Dnia Zadusznego, dnia w którym wspominamy wszystkich naszych drogich zmarłych. Z kolejnym rokiem uświadamiamy sobie, że coraz więcej spośród grona rodzinnego, znajomych, przyjaciół jest już po drugiej stronie, jest u Pana Boga. Tęsknimy za nimi, modlimy się za nich i żyjemy nadzieją spotkania…

Rozpoczynający się w kościele z początkiem listopada czas szczególnej pamięci w modlitwie o zmarłych uświadamia nam o tym najcenniejszym darze, jaki możemy ofiarować naszym zmarłym braciom i siostrom, a jest to dar odpustu.

Nawiedzając z modlitwą kościół lub kaplicę w uroczystość Wszystkich Świętych oraz w Dniu Zadusznym, możemy pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny, czyli całkowite darowanie kar dla dusz w czyśćcu cierpiących. Ponadto wypełniając określone warunki, możemy uzyskać odpust zupełny od 1 do 8 listopada za pobożne (czyli modlitewne) nawiedzenie cmentarza. Odpust zupełny możemy uzyskać raz dziennie.

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

1. Wzbudzić intencję jego otrzymania.
2. Być w stanie łaski uświęcającej.
3. Wyzbyć się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu.
4. Przyjąć w tym dniu Komunię Świętą.
5. Odnowić naszą jedność ze wspólnotą Kościoła poprzez odmówienie: “Ojcze nasz”, “Wierzę w Boga” oraz modlitwy w intencjach bliskich Ojcu Świętemu.

Rozróżnia się odpust zupełny – który uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w całości. Odpust cząstkowy – uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w części, jest oznaczany bez określania dni lub lat. Kryterium miary tego odpustu stanowi wysiłek i gorliwość, z jaką ktoś wykonuje dzieło obdarzone odpustem cząstkowym.

Odpust cząstkowy lub zupełny możemy ofiarować za zmarłego na sposób wstawiennictwa lub za siebie. Nie możemy uzyskać odpustu dla nikogo z żyjących, ponieważ każdy człowiek, dopóki żyje, sam jest w stanie dokonać przemiany swojego życia i wypełnić warunki wymagane do otrzymania odpustu.

Wszystko, co podejmujemy z myślą o zmarłych, powinniśmy zanurzać w odkupieńczej ofierze Chrystusa, bo tylko wtedy możemy ufać, że nasza modlitwa i ofiara będą dla nich pomocne. Kwiaty, znicze, troska o groby, są ważne, bo ocalają pamięć, przypominają o celu ludzkich dążeń, budują wspólnotę, “trzymają” rodzinę, dają poczucie przynależności i tożsamości. “Życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy” – słyszymy w prefacji podczas Mszy św. żałobnej. Wiara w “świętych obcowanie” stwarza jedyną w swoim rodzaju okazję, by pomóc naszym zmarłym w osiągnięciu pełni zbawienia. Najważniejsze są dary duchowe, które możemy im ofiarować, pokuta, dzięki której nie tylko zostanie skrócony czas cierpienia w czyśćcu, ale też dokona się nasze nawrócenie, a Wolą Bożą jest nasze uświęcenie. Uświęcamy się w najzwyklejszych okolicznościach życia. Bóg nas prowadzi. Jesteśmy w Jego szkole…

 

 

 

 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close