Z Pism Matki Elżbiety Czackiej…

„Dzień Podwyższenia świętego Krzyża. Dzień obcowania z samym Bogiem… Pan Jezus wystawiony w Przenajświętszym Sakramencie na ołtarzu… Ukrzyżowany… Moment, gdy podniesiony jest na Krzyżu… Wstrząśnienia Krzyża sprawiają Jego ciału ból nad wszelki ból… Zadośćuczynienie za wszystkie grzechy ciała wszystkich ludzi: brak umartwienia, złe znoszenie chorób przez ludzi. Wywyższenie nad ziemię: zadośćuczynienie za wszystkie wynoszenia się ludzi, za pychę. To wszystko, wycierpiane raz w czasie, trwa na wieki jako skarb, z którego wszyscy czerpiemy i zawsze czerpać możemy. Przytulam się do Krzyża. Pan Jezus nade mną na Krzyżu. Krew spływa po mnie z ran przenajświętszych. Obmywa mię… Obmywa wszystkich moich bliskich… Obmywa Dzieło całe… Obmywa Ojca Świętego i Kościół cały… Obmywa całą ludzkość.”

Laski, dn. 14 IX 1928- Rekolekcje

„Przyszłość do Boga  należy. Wydaje się ciężka i smutna jak jesień dżdżysta i wietrzna. Czyściec na ziemi. Potrzebny czyściec. W Bogu nadzieja i ufność. Przyjdzie wieczność po czyśccu. Wieczność, da Bóg, szczęśliwa, promienna, nieskończona.”

[Laski] dn. 14 IX 1934

Z Konstytucji Zgromadzenia…

„Krzyż był w samym centrum życia Chrystusa, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu. (Mt 20,28) Siostry w szczególny sposób trwają u stóp krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, współcierpiąc z Nim i coraz głębiej wchodząc w tajemnicę zbawiania ludzi przez Krew Chrystusa.”

„Matką i wzorem dla sióstr jest Maryja, Służebnica Pańska, która przez swoje fiat włączyła się w dzieło Odkupienia i towarzyszyła Jezusowi na Kalwarii.”

Nasze hasła zawarte w godle Zgromadzenia: Miłość Chrystusa przynagla nas oraz Pokój i radość w krzyżu są dla nas ciągłym wezwaniem do umiłowania krzyża i do służby Chrystusowi w Jego cierpiących braciach, zwłaszcza niewidomych lub dalekich od Boga – niewidomych na duszy.”

   ***

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego (14 IX) i Wspomnienie Matki Bożej Bolesnej (15 IX) są świętami patronalnymi Zgromadzenia.

Jako Służebnice Krzyża trwamy pod Krzyżem Chrystusa i dostrzegamy w Nim piękno i moc Bożej miłości. Pragniemy być wierne tajemnicy Krzyża. Pragniemy wierzyć miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego. Pragniemy żyć miłością rozlewającą się na Krzyżu.

Naszą wierność Miłości Ukrzyżowanej pragniemy wyrażać w pokorze życia ukrytego, w przyjętym cierpieniu, w milczącym poświęceniu, w poddaniu się świętej woli Boga, w pogodnym traceniu.

„Człowiek musi znać swoją słabość i przyjmować ją, bo Bóg chce od nas prawdy, chcę byśmy rozumieli swoją nędzę i błagali o łaski, które będą nas wspierać i prowadzić, jak się prowadzi małe dzieci na chwiejnych nóżkach (…) Życie w Zgromadzeniu jest bardzo ważnym okresem przygotowującym nas do wieczności, do szczęścia wiecznego. (Matka Czacka)

Kochajmy Krzyż i weselmy się w Panu!